Freelance çalışmak çok moda. Gitgide daha çok birey, hayatında direksiyonu eline almaya karar veriyor ve serbest çalışıyor.
Teoride kulağa çok cazip gelse de, aslında Türkiye'de freelance çalışmak ve bunu kabul ettirmek o kadar da kolay değil. Toplum olarak alışmış olduğumuz, beynimizin karanlık köşelerine kazılı bir yaşam planı var:
- Okula gidilecek (sabahçı, öğlenci veya 8-5),
- Okul bitince üniversiteye gidilecek (mümkünse aile ile aynı şehirde, değilse olabildiğince yakın bir mesafede),
- Mezun olduktan sonra uygun maaşlı bir iş bulup çalışılacak.Yükselmek için sebat edilecek, göz yükseklerde olmayacak.
Bu 3 basamaklı yaşam planı bizleri daha küçük yaştan alıştırıyor bize dayatılan saatlere göre hareket etmeye ve maaşımızı garantiye almaya.
Bir diğer deyişle, risk almamaya alıştırılıyoruz.
Risk aldığımız zaman da esas en çok sevinmesi ve desteklemesi gereken kişilerin - ailemizin - kaşlarının havada olduğunu, sert bakışlarıyla can yaktıklarını görüyoruz.
Oysa hayat risk almaktır. Elbette düşüncesizce, plansızca risk almaktan bahsetmiyorum ama her birey kendi yolunu çizmek, çoğunluğun yürüdüğü anayoldan ayrılıp, patikalarda dolaşıp, keşif yapmak hakkına sahiptir.
Üstelik, freelance çalışmanın kişiye sunduğu hayat kalitesini arttırıcı avantajlar da bu riski almaya değer kılar:
- Kendi programını oluşturma özgürlüğü
- Dilediğin yerden çalışabilme özgürlüğü
- Sosyal aktivitelere zaman ayırabilme özgürlüğü
Ve en önemlisi, kendi ayakların üzerinde durabilmenin getirdiği ÖZGÜVEN.
Tüm bunlar için risk almaya değer...
Para derdin yoksa yapabilirsin ama cogu insan maasli isim olsun kazancim duzenli olsun ister. Ayrica buldugun ise gore yukarda saydiklarin yapilabilir. Mesela benim isimin calisma saatleri semi-flexible yani bazi gun 7 de isbasi yapip 5 te paydos deyip eve erken gelebiliyorum. Sansin yaver giderse hayatin da duzenli olabiliyor. Freelance ise proje bazli calisir, proje yoksa gecim derdi yasanabilir. Bir arkadasim freelance calisiyor mesela, bilgisayar programlamacisi, web tasarimcisi. Bir ara hic calisacak proje bulamadigindan maksat kendini gelistirmek ve zamani degerlendirmek adina kursa gidiyordu. Ama o rahatti cunku devlet gecim bursu aliyordu yani hic ise gitmese bile devlet kirasini elektrik su gibi giderlerini ve yanina biraz para kalacak sekilde oduyordu. O sansli bir freelance idi. Herkes o kadar olmayabilir.
YanıtlaSil