Empati - Sempati ve İnsan İlişkileri

"Her koyun kendi bacağından asılır!"
Hadi bakalım, nerede empati? Hani sempati?

Küreselleşen dünyada gitgide daha çok bireyselleşen hayatlar yaşıyoruz. Başkalarının sorunları hiç önemli değil bizim için. Varsa yoksa kendi derdimiz, tasamız. Bu sebepten ötürü de başkalarına karşı müsamaha göstermeye pek niyetimiz olmuyor.

Nefes almaya başladığımız andan itibaren bir sorunlar silsilesinin içinde buluyoruz kendimizi. Bu gayet normal zira hepimiz kendi başımıza bir yaşam kavgasının içerisindeyiz. Lakin, unutmamamız gereken bir husus var; hiçbirimiz yalnız yaşamıyoruz. Ailemiz var, birlikte okula gittiğimiz arkadaşlarımız, çalışma hayatından tanışlarımız, hayatın bir noktasında bağlı olduğumuz insanlar var.
Ve pek tabii, onların da sorunları var.

Peki, herkes kendi derdine yoğunlaşır da, başkalarının sorunlarını önemsemez, hiçe sayarsa ne olur? Yardımlaşma, dayanışma gibi önemli değerlerimizi yitirmenin yanı sıra çözüm üretme becerimizi de zamanla kaybetmez miyiz?

Ne kadar yoğun bir tempoda yaşıyor olursak olalım, ara sıra durup etrafa bakmak lazım. Kendini başkalarının yerine koyup, onları anlamaya çalışmak lazım.
Kendimize gösterdiğimiz hoşgörü, tolerans ve sabrı başkalarına da gösterebiliyor olmalıyız. Yüz çevirmek yerine, sempati ile yaklaştığımızda kayıpları kazanca da çevirebiliriz.

O yüzden minik bir tavsiye: "Ben" merkezli olmaktan, insan merkezli olmaya minik adımlarla geçiş yapma zamanı. Zira ancak bu şekilde bireysellikten kurtulup, sosyal varlıklar olabiliriz.